Ιστορικές Βιογραφίες

Ο ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΚΟΛΩΚΟΤΡΟΝΗΣ
Σημαντικότατη στρατιωτική και πολιτική φυσιογνωμία της Επανάστασης του 1821, γνωστός ως "Γέρος του Μοριά". Γεννήθηκε στο Ραμαβούνι της Μεσσηνίας και γρήγορα εισχώρησε στα σώματα των Κλεφτών της Πελοποννήσου. Υπηρέτησε από το 1810 στον αγγλικό στρατό και υπήρξε μέλος της Φιλικής Εταιρείας. Ως απεσταλμένος της στη Μάνη σήκωσε τη σημαία της Επανάστασης στην Καλαμάτα στις 23 Μαρτίου 1821. Πρωταγωνίστησε σε πολλές στρατιωτικές επιχειρήσεις του Αγώνα, όπως στη νίκη στο Βαλτέτσι ( Μάιος 1821), στην άλωση της Τριπολιτσάς (Σεπτέμβριος 1821), στην καταστροφή της στρατιάς του Δράμαλη στα Δερβενάκια (Ιούλιος 1822) όπου πρυτάνευσαν η ευφυΐα και η τόλμη του στρατηγικού του νου. Οι επιτυχίες αυτές τον ανέδειξαν σε αρχιστράτηγο της Πελοποννήσου. Στη διάρκεια του Εμφύλιου πολέμου πολλές φορές προσπάθησε να αμβλύνει τις αντιθέσεις ανάμεσα στους αντιπάλους, αλλά παρ' όλα αυτά δεν απέφυγε τη δίωξη και τη φυλάκιση. Αποφυλακίστηκε για να αντιμετωπίσει τον Ιμπραήμ το 1825. Υπήρξε ένθερμος οπαδός της πολιτικής του Καποδίστρια και πρωτοστάτησε στα γεγονότα για την εκλογή του Όθωνα. Οι διαφωνίες του όμως με την αντιβασιλεία τον οδήγησαν πάλι στις φυλακές του Παλαμηδίου και προκάλεσαν την καταδίκη του σε θάνατο. Έλαβε χάρη μετά την ενηλικίωση του Όθωνα. Τα απομνημονεύματά του γράφτηκαν από το Γεώργιο Τερτσέτη.

Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΣ
Επιφανής αγωνιστής της Επανάστασης του 1821, γιος του οπλαρχηγού Ανδρέα Ανδρούτσου. Φοίτησε στη στρατιωτική σχολή του Αλή Πασά και διορίστηκε δερβέναγας στην ανατολική Στερεά. Το 1818 μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία. Με το ξέσπασμα της Επανάστασης βρέθηκε στη Στερεά Ελλάδα και έγραψε μία από τις λαμπρότερες σελίδες της Επανάστασης αντιμετωπίζοντας τους Τούρκους του Ομέρ Βρυώνη στο Χάνι της Γραβιάς (8 Μαίου 1821). Το 1822 διορίστηκε αρχιστράτηγος της Στερεάς, αλλά κατηγορήθηκε για συνεργασία με τον εχθρό και του αφαιρέθηκε το αξίωμα. Συνέχισε όμως την πολεμική του δράση εναντίον των Τούρκων. Το 1825, θύμα και αυτός του Εμφύλιου πολέμου, φυλακίστηκε στην Ακρόπολη, όπου δολοφονήθηκε στις 5 Ιουνίου του 1825.


Ο ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ
Σπουδαίος στρατιωτικός ηγέτης της Επανάστασης. Γεννήθηκε στο Μουζάκι της Θεσσαλίας και ήταν γιος της καλόγριας Ζωής Διμισκή. Αρχικά υπηρέτησε στην αυλή του Αλή Πασά, στη συνέχεια έδρασε ως οπλαρχηγός στην περιοχή των Αγράφων και το 1826 διορίστηκε αρχιστράτηγος της Στερεάς Ελλάδας. Χάρη στη στρατηγική του ιδιοφυΐα πέτυχε σημαντικές νίκες κατά των Τούρκων (Δόμβραινα, Δίστομο, Αράχωβα) και κράτησε τον τουρκικό στρατό καθηλωμένο στην Αθήνα για μεγάλο διάστημα. Διαφώνησε όμως με τους Κόχραν και Τζορτζ ως προς την τακτική που θα ακολουθούσαν κατά του Κιουταχή. Τραυματίστηκε σε αψιμαχία με τους Τούρκους στο Νέο Φάληρο και πέθανε στις 23 Απριλίου 1827, ανήμερα της γιορτής του.