Ο Ευαγγελισμός της Παναγίας

Ο Ευαγγελισμός της Παναγίας




«-Χαίρε Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά σού. Ευλογημένη σύ εν γυναιξί. Μή φοβού Μαριάμ εύρες γάρ χάριν παρά τω Θεώ.
-Ιδού η δούλη Κυρίου« γένοιτό μοι κατά τό ρήμά Σου».

Η 25η Μαρτίου είναι η ημέρα που όρισε η Εκκλησία μας να γιορτάζεται ο Ευαγγελισμός της Παναγίας μας. Τα γεγονότα είναι γνωστά από το Ευαγγέλιο. Όταν έφθασε το πλήρωμα τού χρόνου και αποφάσισε ο Θεός να στείλει τον Μονογενή του Υιό να σαρκωθεί για να σώσει τον άνθρωπο από τη φθορά της αμαρτίας. Τότε έστειλε τον Αρχάγγελο Γαβριήλ να χαιρετήσει την αειπάρθενη κόρη Μαριάμ σε μια πολίχνη της Γαλιλαίας, τη Ναζαρέτ και να αναγγείλει το σπουδαιότερο γεγονός, πού πραγματοποιήθηκε ποτέ στην ανθρώπινη ιστορία: τη σάρκωση τού Υιού και Λόγου τού Θεού μέσα στην Παναγία.
Ο Ευαγγελισμός είναι μεγάλο μυστήριο και μεγάλο θαύμα γιατί έχει μεγάλη σημασία για τη σωτηρία της ψυχής κάθε χριστιανού και κάθε ανθρώπου.
Το απολυτίκιο της ημέρας μάς βοηθάει στην προσέγγιση τού νοήματος τής εορτής

«Σήμερον τής σωτηρίας ημών το κεφάλαιον και τού απ' αιώνος μυστηρίου η φανέρωσις. Ο Υιός τού Θεού υιός τής Παρθένου γίνεται και Γαβριήλ την χάριν ευαγγελίζεται. Διό και ημείς συν αυτώ τη Θεοτόκω βοήσωμεν: Χαίρε, Κεχαριτωμένη, ο Κύριος μετά Σου». (Σήμερα ανακεφαλαιώνεται η σωτηρία μας και φανερώνεται το προαιώνιο μυστήριο. Ο Υιός του Θεού γίνεται υιός της Παρθένου (Μαρίας) και ο Γαβριήλ (ο αρχάγγελος) εξαγγέλλει χαρμόσυνα τη χάρη αυτή. Για το λόγο τούτο κι εμείς μαζί με αυτόν ας φωνάξουμε δυνατά στη Θεοτόκο: Χαίρε Συ πού είσαι γεμάτη από τη χάρη τού Θεού, ο Κύριος είναι μαζί Σου).

Το πρώτο σημείο πού μάς επισημαίνει το απολυτίκιο είναι το πώς πρέπει να στεκόμαστε απέναντι στη Θεοτόκο: καλούμαστε να τη δούμε γεμάτη από τη χάρη και το φως τού Θεού. Όχι γιατί από μόνη της έχει την ιδιαιτερότητα αυτή, αλλά γιατί ο ίδιος ο Θεός προσέβλεψε πάνω της και την επισκίασε με το Πανάγιο Πνεύμα του. Η Παναγία μολονότι και πριν τον Ευαγγελισμό είχε τη χάρη τού Θεού λόγω τής αγιασμένης ζωής της - μη ξεχνάμε ότι από παιδούλα τριών ετών εισήλθε στο Ναό και ζούσε με συνεχείς προσευχές και νηστείες - όμως εκεί πού έλαβε τη σχετική πληρότητα τής χάρης ήταν στον Ευαγγελισμό της, και έκτοτε η παρουσία τού Χριστού τη συνόδευε σε κάθε βήμα της και σε κάθε εκδήλωση τής ζωής της. Γι' αυτό και στο πρόσωπο τής Παναγίας η πίστη των Χριστιανών βλέπει τη Παναγία ως Κεχαριτωμένη και φανέρωση τού Ιησού Χριστού. Όπως ο αρχάγγελος μάς δίδαξε να την προσφωνούμε «Κεχαριτωμένη», έτσι και η ζωή γενικά των αγγέλων γίνεται πρότυπο για όλη τη ζωή των Χριστιανών, κατά το λόγο και τού Κυρίου, που μας λέει να επιτελούμε το θέλημα τού Θεού «ως εν ουρανώ και επί τής γής».
Ένα δεύτερο βασικό σημείο του απολυτικίου είναι η αιτιολογία, πού δίνει για την υψηλή θέση πού κατέχει η Παναγία . Δάνεισε τη σάρκα της στον Υιό και Θεό της, οπότε η ανθρώπινη φύση τού Χριστού έκτοτε φέρει και τη σφραγίδα τής Παναχράντου Μητέρας Του. Με τον αρχαγγελικό χαιρετισμό πιο συγκεκριμένα ο Θεός γίνεται έμβρυο στη γαστέρα τής Παναγία. Με τη συνέργεια εκείνης ο Θεός ακολουθεί την όλη διαδικασία τής κύησης. Ο Θεός μάς σώζει σε όλες τις φάσεις τής ζωής μας. Περιττό βεβαίως να υπενθυμίσουμε ότι η επιλογή από το Θεό τής Παναγίας προκειμένου να γίνει μητέρα Του στηρίχτηκε στην αγιασμένη ζωή της. Υπήρξε η Παναγία ό,τι εκλεκτότερο και καλύτερο είχε να παρουσιάσει η ανθρωπότητα. Η καθαρότητα της ψυχής της έγινε η θελκτική δύναμη, πού «μαγνήτισε» τη θεία αγάπη. Στο πρόσωπο Εκείνης παρακολουθούμε τη συμμετοχή τού ανθρώπου στην όλη διαδικασία τής σωτηρίας, πού ενεργεί προς χάρη του ο Θεός. Κι εκείνο πού επιβεβαιώνει ανθρώπινα την επιλογή τού Θεού είναι η εν ταπεινώσει υπακοή της στην κλήση Του: «ιδού η δούλη Κυρίου« γένοιτό μοι κατά το ρήμά Σου». Ανύπαντρη κοπέλα να βρεθεί έγκυος στα χρόνια εκείνα, σήμαινε το λιθοβολισμό της. Η Παναγία όμως δε διστάζει αφού μαθαίνει ότι είναι κλήση Θεού, υποτάσσεται στο θέλημα Εκείνου.
Ένα τρίτο σημείο πού επισημαίνει επίσης το απολυτίκιο. Φανερώνεται με τον ερχομό τού Θεού στον κόσμο το προαιώνιο μυστήριο. Ο Ευαγγελισμός αποτελεί εκπλήρωση προαιώνιας βουλής τού Θεού για τη σωτηρία του κόσμου. Ο Θεός, διδάσκουν πολλοί Πατέρες τής Εκκλησίας μας, θα ερχόταν στον κόσμο ως άνθρωπος ανεξάρτητα και από την πτώση τού ανθρώπου στην αμαρτία . Ο Θεός δηλαδή οπωσδήποτε θα ερχόταν στον κόσμο, για να ωθήσει αποφασιστικά τον άνθρωπο στην επίτευξη τού απ αρχής τεθειμένου σκοπού του, στο «καθ' ομοίωσιν».Ο Ευαγγελισμός ήδη είχε προαναγγελθεί στην Π.Δ. με το λεγόμενο Πρωτευαγγέλιο, στην υπόσχεση δηλαδή τού Θεού στους πρωτοπλάστους μετά την αμαρτία τους ότι ο απόγονος τής γυναίκας θα συντρίψει το διάβολο
Ένα τέταρτο σημείο από το απολυτίκιο: Ο Ευαγγελισμός συνιστά την ανακεφαλαίωση τής σωτηρίας τού ανθρώπου. Τι σημαίνει ανακεφαλαίωση; Επανένταξη τού ανθρώπου και πάλι στο σχέδιο του Θεού. Η αμαρτία πού διέσπασε τον άνθρωπο και τον εκτροχίασε από την ορθή πορεία τής ζωής του, εξαφανίζεται και καταπατείται. Δια τού Χριστού πού σαρκώνεται στην Παναγία η αμαρτία αίρεται και η θύρα τού Παραδείσου και πάλι ανοίγεται. Ο άνθρωπος βιώνει στο πρόσωπο τού Χριστού τη σωτηρία του: να συναντηθεί πραγματικά και πάλι με το Θεό.
Κι όλα αυτά, πέμπτο σημείο, που μάς λέει το τροπάριο πραγματοποιούνται σήμερον. Κι αυτό σημαίνει ότι όπως στο παρελθόν έγινε ο Ευαγγελισμός, γίνεται κάθε φορά και σήμερα, αλλά το μόνο πού και εγώ χρειάζομαι, για να το κάνω δικό μου γεγονός, είναι η πίστη μου.